Wat is een miskraam?

Een miskraam is het verlies van een vroege zwangerschap. Een miskraam wordt ook wel een (spontane) abortus genoemd. Er zijn verschillende vormen van miskramen te onderscheiden, meestal afhankelijk van het stadium van de zwangerschap waarin de miskraam is opgetreden of afhankelijk van het verloop van de miskraam.

 

 
Afbeelding: bij een normale zwangerschap wordt een vruchtzak aangemaakt met daarin een embryo.

 

Bij een zeer vroege miskraam (‘blighted ovum’) is al vroeg in de zwangerschap de groei gestopt en is er geen embryo ontwikkeld. Op de (meestal inwendige) echo is dan alleen een vruchtzak zichtbaar.
 
Bij een iets latere miskraam is de groei verder gekomen en is er een embryo zichtbaar. Het embryo heeft echter geen hartactie en is meestal kleiner dan de zwangerschapsduur aangeeft. Als er verder nog geen of nauwelijks merkbare verschijnselen van een miskraam zijn dan noemen we dit een ‘missed abortion’.
Gaat de baarmoeder het zwangerschapsweefsel uitdrijven, dan opent de baarmoedermond zich en ontstaan buikpijn en bloedverlies, als bij een (hevige) menstruatie. In deze fase noemen we het een ‘abortion in gang’.

Is het zwangerschapsweefsel volledig uit de baarmoeder gedreven dan verdwijnen de pijn en het bloedverlies en sluit de baarmoedermond zich weer (‘abortus completus’). Soms blijft er echter nog weefsel in de holte van de baarmoeder achter en is de miskraam (nog) niet compleet (abortus incompletus).

De term ‘abortus’ kan verwarring geven, omdat deze vaak wordt gebruikt voor een actieve zwangerschapsafbreking. De volledige naam is dan echter ‘abortus provocatus’.