Algemeen

Echoscopie betekent letterlijk: kijken met geluid.

Bij echoscopie wordt gebruik gemaakt van geluidsgolven. Deze geluidsgolven hebben een hogere frequentie dan het menselijke oor kan horen. Dit wordt ultrageluid genoemd.
Op de buik wordt een gel aangebracht die zorgt voor een goede voorgeleiding van de ultrageluidsgolven. De teruggekaatste golven worden door de transducer (andere naam: probe) opgevangen en door de computer in beelden omgezet. Hoe compacter het weefsel, hoe sterker de weerkaatsing, hoe 'witter' het beeld op het scherm: vruchtwater weerkaatst niet/nauwelijks en blijft nagenoeg zwart, botstructuren zijn duidelijk zichtbaar als witte beelden.
Tot op heden is niet wetenschappelijk aangetoond dat echoscopisch onderzoek schadelijk is, hoewel niet is te garanderen dat tot nu toe onbekende ongewenste effecten nooit zullen optreden.
Echoscopisch onderzoek is niet pijnlijk, maar kan soms wat ongemakken geven, bijvoorbeeld doordat er met de transducer enige druk op de buik wordt uitgeoefend.
Een echo kan geen miskraam veroorzaken.
Het beeld van een 2D echo lijkt wat op een röntgenfoto: alleen datgene is in beeld wat zich in hetzelfde vlak bevindt. Voor het weergeven van 3D slaat het echoapparaat een aantal vlak naast elkaar gelegen  2D-beelden op en maakt daarvan een 3D impressie. 4D is als het ware ‘live 3D’.

  3D                   2D